مكان قرارگيري برخی از سقاتالار یا سقانفارها

مكان قرارگيري برخي از سقاتالارها به قرار زير است:
*سقاتالارهاي «شياده»، «كيجا تكيه» و «كبرياكلا» در محدوده‌ي بابل
*سقاتالارهاي «هندوكلا»، «كمانگركلاي دشت‌سر»، «اورطشت»، «كاردگر محله»، «نوايي محله»، «شيرمحله» و «مرزنگو» در محدوده‌ي شهر آمل
*سقاتالارهاي «فولاد كلا»، «شرمه كلا»، «صلحدار كلا»، «كاريكلا» و «بايكلا» در محدوده‌ي بابلسر
*سقاتالار «زرين كلا» در فريدون كنار
*سقاتالارهاي «اسيوسر» و «آهنگر كلا» در محدوده‌ي قائم‌شهر
*سقاتالار «كتي‌لكه» در شيرگاه
خلاصه‌نويسي شده از كتاب «سقاتالارهاي مازندران»

برج سلطان زین العابدین مرعشی آملی در ساری

 

برج آرامگاهی سلطان زین العابدین فرزند میر بزرگ مرعشی آملی در مجاورت امامزاده یحیی ساری قرار دارد

دو گزارش تصویری از دشت شقایق پلور مازندران

دشت شقایق دماوند -1

دشت شقایق دماوند -2

درباره شهرستان آمل

---

---

---

آمل یکی از شهرهای استان مازندران ایران است.آمل شهری باستانی و یادگار قوم آمارد است نسبت آمل را به دوره اساطیری پیشدادیان داده اند و از این رو آمل از شهرهای بزرگ قدیمی جهان بوده است. قوم آمارد از مردمان آسیایی  ‌نژاد بودند که پیش از کوچ آریایی ها به سرزمین ایران در آمل زندگی می‌کردند. نام شهر آمل دگرگون‌شده همان نام آمارد است.شهر آمل با حدود 360 هزار نفر جمعیت در جلگه مازندران و در دوسوی رود هراز با ارتفاع ۷۶ متر از سطح دریا در ۵۲ درجه و 21 دقیقه طول شرقی و ۲۶ درجه و ۲۵ دقیقه عرض شمالی و در فاصله ۷۰ کیلومتری غرب ساری، مرکز استان،هجده کیلومتری جنوب دریای مازندران،و شش کیلومتری شمال دامنه کوه البرز و ۱۸۰ کیلومتری شمال شرقی تهران قرار دارد.آمل یکی از شهرهای قدیمی ایران است که پیشینه تاریخی آن به دوران پیش از اسلام و زمان اولین قوم و تمدن ایرانی می‌رسد. آمل در طی سده‌های پیاپی، مرکز حکومت فرمانروایان محلی مازندران بوده‌است آمل در سه دوره حکومت های بزرگ ایران مانند اشکانیان و علویان و ساسانی پایتخت رسمی ایران بوده است. اهمیت مرکز ارتباطی هراز، وجود بناهای متعدد تاریخی و مذهبی و باستانی و طبیعی، این شهر را به یکی از کانون‌های مهم گردشگری ایران مبدل ساخته‌است.

آمل{{Amol-Amul-Amel}} یکی از قدیمی ترین شهرهای ایران است که در شمال ایران،استان مازندران قراردارد که مرکز شهرستان آمل است.آمل از شهرهای قدیمی و فلاتی ایران است که پیشینه آن به دوره قبل از اسلام می رسد.این شهر به بام ایران،و شهر عرفا و فیلسوفان،و شهر هزار سنگر و اولین شهرعلویان معروف است.واژه آمل، حرف « آ » در زبان ایرانیان قدیم کاربرد «ضد » داشته و « مُل » به معنی مرگ و « آمل » ترکیبی از ضد مرگ مانند امرداد و مرداد است . آمل به معنی بی مرگ است یعنی تو را مرگ مباد.امپراتوری اشکانیان (۲۵۰ پ.م. ۲۲۴ م.) که امپراتوری پارت‌ها نیز شناخته می‌شود، یکی از قدرت‌های سیاسی و فرهنگی ایرانی در  ایران زمین بود که به نام موسس آن بنیان گذاشته شد. آمل در آن زمان پایتخت اقلیمی و رسمی اشکانیان بود.
حكيم فردوسي ، در شاهنامه مي‌فرمايند :
زآمل ببايد به گــرگان كشيــد همــه درد و رنج بزرگان كشيد
به آمل همه بندگـــــان تواند بـه ســــاری پرستنـدگان تواند

یا حکیم راوی میفرماید :
رسیدم بـه آمل شهــــر هفت رنگ
همه شاعــر و عارف و مـــرد جنگ

آمل جزو هشت شهر مهم فرهنگی جهان بود که در آن نظامیه نیز بنا شد.

آمل چنانكه مقدسي گويد از قزوين و اصفهان بزرگتر است و در حول و حوش جائي از آن آبادتر نيست. مقدسي درباره آمل مي‌گويد.

از روزگاران کهن تا به امروز این نام ها بر روی آمل نهاده شده است:اکیان،آماردها،همرو،آمو ردیان،آمردها،علویان،آمردها،ایالت طبرستان،هفت شهر،آمله، آمل(به ترتیب نیست).آمل در دو دوره در زمان اشکانیان و علویان پایتخت ایران بوده است.و در زمانمرعشیان و هشت دوره حکومت های ایرانی پایتخت طبرستان بوده است.بنابر تحقيقات باستان‌شناسان و مورخان در سده‌هاي پيش از ميلاد، اقوام گوناگوني در ساحل جنوبي درياي خزر از جمله قوم مارد يا آمارْد است.در کاتب آمده آمل به لغت آهوش است و هوش قباله های کهن (مل و مرگ) و بدین کنایت است از انکه ((ترا مرگ هرگز مباد)).

انو شیروان زمانی سفری می کند به آمل. شش هزار سال پیش در دوره فریدون، آمل پایتخت ایران زمین بوده است و انوشیروان این را می دانسته است (افسوس که ماها کمتر می دانیم). زمانی که پایش به آمل می رسد و آن همه زیبایی ها را می بیند این سخن ها را می گوید:

         ز گرگان بسارىّ و آمل شدند ---- بهنگام آواز بلبل شدند
         در و دشت يك سر همه بيشه بود ---- دل شاه ايران پر انديشه بود
         سر كوه و آن بيشه ها بنگريد ---- گل و سنبل و آب و نخچير ديد
         چنين گفت كاى روشنِ كردگار ---- جهاندار و پيروز پروردگار
         تويى آفريننده هور و ماه ---- گشاينده و هم نماينده راه
         جهان آفريدى بدين خرمى ---- كه از آسمان نيست پيدا زمى
         كسى كو جز از تو پرستد همى ---- روان را بدوزخ فرستد همى
         ازيرا فريدون يزدان پرست ---- بدين بيشه بر ساخت جاى نشست

آما ، آماردان یا ماردان ، در زمان لشکر کشی اسکندر ماکدونی به ایران ، این تیره در مازندران نشیمن می داشتند و آن هنگام هنوز تپوران به آنجا نیامده بودند ، ولی سپس چنانکه از گفته های استرابون پیداست در آذربایجان و ارمنستان و پارس و دیگر جاها پراکنده شدند .
آمل ، شهر شناخته و کهن مازندران که اکنون نیز هست ، گذشته از آنکه تاریخ بودن ماردان را در مازندران نشان می دهد؛ از راه زبان شناسی هم این واژه جزء دیگر شده آمارد نیست زیرا یکی از قاعده ها زبان شناسی عوض شدن «ر » و « د » به « ل » ، دیگری عوض شدن « ا » به «و » و دیگری افتادن « و» و بازماندن پیش در جای آن می باشد ، چنانکه از روی این قاعده واژه های « پارد » و
« وارد » و « سارد » کهن « پل » و « گل » و « سال » گردیده ، آمار نیز از روی آنها آمل شده ....
اردشیر برزگر می نویسد : « پاره ای از ایران شناسان را گمان این است که این دسته « آمرد » از لاهیجان کنونی تا حوالی بابل امروزه جای داشتند و همین دانشمندان را اندیشه بر این است که شهر آمل پایتخت باستانی آنان ، نخست به نام این گروه « آمرد » بود . رفته رفته آملد و آمل برگردانیده شده است و امروزه نام آمل هم در میان توده مازندران AML است نه AMOL » .
وی مرزهای سکونت این قوم را چنین توضیح می دهد : « مرزهای چهارگونه سرزمین مردها بدینگون بود ، از خاور به مرز ورگانا ، هیرگانا گرگان و قسمتی به پارت خراسان، از شمال به دریاچه دراکسپین ( کاسپین ، کاسو ، کازاک یا قزاق ) و از باخترن تا آن دست لنکران ( قفقاز ) و از جنوب خاوری به کومیسین ( قومس یا دامغان ) و از جنوب رکا ( رک یا ری ) و جنوب باختری به کسپین
( قوزوین ) و سرزمین مدی چسبندگی داشت . »


وی در جای دیگر می نویسد :
« در حدود سه هراز سال پیش از میلاد انبوهی از مردم هند و اروپایی در مسیر مهاجرت خود به سمت هندوکش و دسته ای به سوی فلات ایران سرازیر و چون از خاک ورگانا « گرگان » گذشتند وبه سرزمین مردها رسیدند ، منطقه را سبز و خرم یافته ، رحل اقامت افکندند ؛ آنان میزبانان را دوا، بربر و تور نامیدند . » در این مختصر مجال نقد و بررسی موارد مذکور نیست . عقب مانده بودن تپورها و آماردها نسبت به آریایی های مهاجر و یا القاب دوا، تور و بربر ، هم از نظر زبانشناسی و هم از نظر تاریخی جای تامل و نقد دارد.
پورداود نوشته است : « آمیانوس Ammianus در حدود سال 360 میلادی کتاب خود را نوشت
] وی [ و چند تن دیگر در طی جغرافیا و تاریخ روزگار هخامنشی و اسکندر و سلوکیه و اشکانی و ساسانی از قومی به نام مردوی Mardoi یا آمردی Amardoi یاد می کنند که در سواحل دریای خزر می زیستند و تیره ای از همین مردم در آسیای مرکزی ، نزدیکی مرو رود جیحون ( آمویه ) بسر می بردند .»
او در ادامه می نویسد : « نام شهر آمل یادگاری است از همین قوم که نام خود را به این سرزمین داده اند . »
اردشیر برزگر معتقد است « در دوره اشکانیان ، مردها با اشک پنجم ( فرهاد یکم ) جنگیدند و پس از سه سال مبارزه شکست خوردند و بسیار به قتل رسیدند . وی آنها را به آنسوی خراسان کوچانیده و اینها به یادگار آمل در آنجا شهری ساختند به نام آمل که ابن خردابه در المسالک و مقدسی در احسن التقاسیم و ابن العبری در مختصر الدول وجود شهری به نام آمل را در بخش غربی جیحون تائید کرده اند. »


نصراله هومند در جزوه آشنای مختصری با شهر آمل با این نظر مخالف است و می نویسد : « تز میان همین اقوام مهاجر آریائی ( آزادگان ) شاخه ای دیگر با نام آموهائی برای بدست آوردن سرزمینی بزرگ و آباد از سرزمین اصلی خود مهاجرت نموده و در کناره رود هراز ( هرهز ) آرام یافتند. چنانکه این قوم توانستند در کنار ( ه ) غربی همین رود شهری را بنا کنند و نام قبیله و قوم هود را بر آن شهر بنهند . با گذشت زمان به گونه های : آموری ، آمو ، آمل بدل شد.»
و سرانجام نتیجه می گیرد :« منظور از این همه اشارات و یادآوری ها این بود که « آموئی ها » مردمان اولیه سرزمین آمل و اطراف از سمت غرب به شرق مهاجرت نکردند بلکه از شرق دریای خزر به مازندران ( تبرستان ) مهاجرت نموده ساکن شدند و... واژه هایی مانند آمارد ، آملد ، امرته را نمی توان ریشه لغوی شهر آمل به حساب آورد در صورتی که با اندکی دقت و توجه می توان
( ریشه واژه آمل را به اینگونه بدست آورد : آمل – آمو – آموی- آمویه . » )
پور داود نوشت : « از آنچه گذشت پیداست در پارینه نام مردمی که در آن ساما می زیستند امرد Amarda خوانده می شد و نام آمل در مازندران یادگاریست از آن دوران . »



هرودوت در کتاب تواریخ در توضیح عایدات داریوش از ممالک و اقوام زیر نفوذ ، از اقوام تیبارینها ، ماکروینها ، موزیکانها و مارد ( آمرد ) ها نام برده است .

همچنین کتیبه ها و غارهای متععدی و برج ها و آتشکده های قب لز اسلام و دوره میلاد مسیح و دوره آهن در آمل پیدا شده است.
جاذبه های مهم آمل : قله دماوند، امامزاده ابراهیم، بقعه میر بزرگ مرعشی، بقعه سید میر حیدر آملی، قلعه ملک بهمن، نقش برجسته ناصرالدین شاه، پارک جنگلی میرزا کوچک خان، حرم و زائر سرا امامزاده عبدالله، پل دوازده چشمه، برج آرامگاهی متبرکه ناصرالحق، دشت لار و سد لار، مسجد آقا عباس، مسجد حاج علی کوچک، قلعه کهرود ،دهکده دیدنی الیمستان، مسجد جامع آمل، امامزاده قاسم، منطقه تفریحی آب گرم لاریجان(کوهستان ، چشمه، آب معدنی)،کاروانسرای کمبوج، کاروانسرای تنگ سفید آب، قله دو برار و کوه قره داغ ، مقبره سلطان شهاب الدین، گرم رود، آبشار سر آسیاب، آبشار دو کوهک ، قلعه شیر ، یخچال دوبل سل، حمام صفوی دینان، سقانفار زرینکلا، خواجه یعقوب، آب گرم شاهندشت، منطقه تفریحی آب اسک و امیری و نوا و لاسم و خشواش(آب معدنی، کوهستان، چشمه، علفزار)، رودخانه و جنگل بلیران، حسینیه آمل، حمام شاه عباسی، حمام میر صفا(صفی) ،غار کمربن ، قلعه کوه، راه ساسانی بند بریده، مقبره درویش شیخ اسماعیل، پل سنگی، امامزاده عبدالله وانا، سقانفارها، حسینه و تکایا طایفه های آمل،مسجد جامع، تکیه شاهاندشت، برج سی شاهاندشت، رباط سنگی آبشار اول و دوم، قلعه آرودشت لار، پارک نمونه تفریحی امام زاده عبدالله هلومسر (کوهستان، جنگل) ، آب معدنی استرا باكو ، آبگرم رینه ، آب معدنی آمولو ، آبشار شاهاندشت ، آبشار تیمره ، آبشار پرومد ، بقعة شمس آل رسول، آتشکده ، بازار قدیمی ، چشمة آبگرم آب آهن یا آب فرنگی ، حمام اشرف السلطان،  برج هشتل، غار گل زرد ، غار سیاه پور، کاخ شهرداری، شهر قدیم آمل(خانه ها،عمارت ها،کاخ ها،دخمه ها)، آبشار سنگ درکا، پل معلق، تالاب سرخرود آمل، حاشیه های رودخانه هراز، دخمه های کافر کلی، قلعه ماهانه سر ، قبر های گبری پلمون، آبشار و چشمه کلرد و آملو، جنگل زیارو(بام آمل) ، ساختمان دارایی(موزه تاریخ)، مدرسه امام خمینی(مدرسه و عمارت پهلوی)، قدمگاه خضر نبی، چشمه آبگرم قلابن استرابکو،آب آهن فرنگی، غار آب اسک، امامزاده هفت تنان و محمد قریشی، مقبره مولانا سید حسن ولی، سقانفار هندوکلا، برج دیدبانی امیری، کاوانسرای لار، آبشار یخی، آبشار شیخ علی خان، آبشار آب مراد، آبشار و قله کاعون، کوه و قله دو برار لاسم آمل، قله امامزاده قاسم ، شکارکاههای لاریجان، آبشار دریوک و آبشار کوه اره ، دشت نمارستاق و دشت لرا(لهرا)، حسینیه مدنی، چشمه آب گرم، تپه باستانی قلعه کش ،گبری ها ،مناره مسجد امام حسن عسگری.



و عمارت های متععد در شهر قدیم آمل و حاشیه رودخانه هراز.

عکس های زيبا و بی نظير از بام ايران ، قله دماوند مازندران

عکس های زيبا و بی نظير از بام ايران ، قله دماوند مازندران

قله دماوند	قله دماوند	قله دماوند
قله دماوند	قله دماوند	قله دماوند
قله دماوند

About Amol City

Amol

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

For other uses, see Amol (disambiguation

Amol (Persian: آمل‎ – [ɒmol];  pronunciation (help·info);^{[missing stress]} also Romanized as Āmol and Amul)^[3] is a city in and the capital of Amol County, Mazandaran Province, Iran. At the 2006 census, its population was 197,470, in 55,183 families.^[4] Amol and the old part of town is the first of the four towns that populate the world in which there is Nzamyh. Amol is a city of strategic accounts from beginning to end.Shia state in the world was first built in Amol. In the 5th century AH, Nizam al-Mulk, in his famous book named "Seer-ul-moluok", recommended creation of modern institutions by the name of Nezamiah with academic status in the big famous cities of Islamic world as Balkh, Baghdad, Damascus, Neishabour, and Bukhara. The name of Amol was also included among them.Most of Allameh the scientific world are born in this city and the cultural capital of the world is Amol.Gold and copper have been expensive and time-old Amol, Amol has been the commercial center Iran.

Amol is located on the Haraz river bank. It is less than 20 kilometres (12 mi) south of the Caspian sea and less than 10 kilometres (6.2 mi) north of the Alborz mountains. It is 180 kilometres (110 mi) from Tehran, and 60 kilometres (37 mi) east of the provincial capital, Sari.Amol is Best Nature & History Iran.^[5] is a city in and the capital of Amol County, Mazandaran Province, Iran. At the 2006 census, its population was 197,470, in 55,183 families.^[4

Etymology and history

The extent of the Parthian Empire (shaded territory)

Map of the Median Empire (600 BC) showing the relative locations of the Amardian tribe

Davazdah Cheshmeh Bridge in Amol. This brick made bridge spans over the Haraz River in the city center of Amol, connecting the east of the city to the western section. It is 120 m. in length. The arches rest on rectangular pillars which are at a distance of 6 m. from each other. In a section a breakwater has been erected. This bridge was constructed in the 18th century A.D. and was brought under repair in the 19th century, by Mirza Shafi Mazandarani, a minister of Nasseredin Shah. This bridge has played a role, not only towards the vitality of the city, but also in respect to its spectacular architectural effect. It is a land mark in the history of Mazandaran, Iran. See 360° view^[6]

View of the City of Amol

Map of the Alavid emirate with Amol as their capital

Silver gilt Tabaristan Amol

Amol in the time Ashkanian and Amardian Iranian capital was.Amol date due to a specific mythology date is marked in Iran is. Amol is an old city, with its age dating back to the Amards & Ashkanian. Amards were the people inhabiting the area before the arrival of Aryans. Many scholars believe that the city's name is rooted in the word Amard (Amui in Pahlavi). According to historical literature, Amol was the capital of Mazandaran, at least in the period starting from Sassanian Empire to the Ilkhanate dynasty of Mongol Empire.in the Old time greatest impact of floods and earthquakes Amol viwe.Amol is the largest city in northern Iran.

Some historians in the past have associated this ancient city with the periods of the Pishdadians and the Kianians. In respect to the relics and coins found in this region, this city can be said to be the capital of this territory during the Sassanid era. The inhabitants of Amol city embraced Islam during the reign of Mahdi, the Abbasi Caliph, after which Islamic structures came into focus here. But after the Mongol invasion, the region was subject to devastation and it was during this time that Sary was declared as capital. In the beginning of the 7th century A.H., Hessam-edin Ardeshir, shifted the capital from Sary to Amol, and constructed his palace there. But in the year 795 A.H., the cities of Amol and Sary were plundered by Amir Teimoor Gurkani, and thereafter Amol suffered a setback. The great scholar and religious personality (translator of The Holy Qoran), Mohammad Ebne Jarir Tabari is from Amol city. The modern city of Amol stands to the north of the site of the ancient city.^[7

In January 1982 Amol was the site of a failed armed insurrection against Iran's Islamist government by Sarbedaran, the armed wing of the Union of Iranian Communists.^[8

Today, Amol is a thriving modern metropolis.^[9

Population

Total	Male	Female	Family
197,470	98,337	99,133	55,183

Source:^[4

Amol Viwe

 In literature

In the Persian epic, Shahnameh, Mazandaran is mentioned in two different sections. The first mention is implicit, when Fereydun sets its capital in a city called Amol:

بیاراست گیتی بسان بهشت.................... به جای گیا سرو گلبن بکشت

از آمل گذر سوی تمیشه کرد .............. نشست اندر آن نامور بیشه کرد

Arash Kamangir

Champion Iran Arash in Amol Threw Tir Name of Division championship M. Archer. M. In the last period of his reign fighting the ruler of Turan, Afrasiyab, was inevitable. Afrasiab was the first defeat of M. But then it began to Mazandaran Pnahyd the Iranian prowess Thierry descended EXECUTED AN comes loose and there is the border of Iran and Turan, an Iranian athlete Arash name of Mount Damavand from morning until noon Thierry Sung and gone ashore landed and was known as the Oxus Oxus. Avesta, the best shooter in the "Arkh I." called and believed that the meaning is arash. The Archer's Tabari "Arash Shatyn" calls and speculated Nvldkh Tshyf including Avestan word "Khshvvy Ayshv» Bashdchh meaning "God is accelerating in the Tir" is an adjective or a nickname that was Arash. And other Brvayt Alnv ground paste (Asfndarmz) bow and arrow and said to A. But whoever it is this arrow Dvrprtab Sung dies instead. Arash and cried with the knowledge and July Asfndarmz Bmrg for tolerance and expansion of the Iranian border, as they are told and Bmrd Sung. (The History of Ancient Iran Hassan Pirnia Manouchehr and Afrasiyab march and sent to him several times without loss of the albino had Zansvtr Oxus, Afrasiyab so with a trooper and a couple of years so Byamd M. and Sam and Zal were absent Tabarestan involved in the fence and fell to the Persian month Tir Khrslh Arash and get into the castle and its agents Amol Aqaba border with [the] Turan called. (Synopsis Altvarykh)

از آن خوانند آرش را کمانگیر

که از آمل بمرو انداخت یک تیر

In another poem describing Amol, Amol they beautiful and all the people philosopher And have strong.

رسیدم به آمل شهر هفت رنگ همه شاعر و عارف و مرد جنگ

بزرگان ایران زمین و همگان شهیر ز میر حیدر ، فخر رازی و ابن جریر

under the title Arash

Natural attractions

ادامه در .... http://en.wikipedia.org/wiki/Amol

About Sari City

Sari, Iran

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search

For the administrative subdivision, see Sari County

Sari ( pronunciation (help·info)) (/Sārī/ Mazandarani: ساری, Persian: ساری‎; also Romanized as Sārī; also known as Shahr-i-Tajan and Shari-i-Tajan)^[1] is the provincial capital of Mazandaran and former capital of Iran (for a short period), located in the north of Iran, between the northern slopes of the Alborz Mountains and southern coast of the Caspian Sea. At the 2006 census, its population was 259,084, in 71,522 families.^[2]

History

Early history

The Muslim historian Hamdollah Mostowfi attributes the foundation of Sari to king Tahmoures Divband of the Pishdadian Dynasty. Ferdowsi mentioned the name of the city in Shahnameh at the time of Fereydun and Manuchehr when Manuchehr is returning to Fereydun's capital, Tamisheh in Mazandaran, after victory over Salm and Tur:^[3]

ز دریای گیلان (مازندران) چون ابر سیاه / دمادم به ساری رسید آن سپاه / چو آمد به نزدیک شاه آن سپاه / فریدون پذیره بیامد به راه

Coming from this evidence and other similar evidences in Shahnameh, native people of Sari have a folklore that the city was populated when Smith Kaveh (native of city) revolted against the tyranny of Zahak. After that success, Fereydun of Pishdadi (From Tamishan) feeling indebted to Kaveh, chose this city so as to live near him until his death. For this reason, when Touraj and Salam murdered Iraj (son of Fereydun), they buried him here. Espahbod Tous-e Nouzar (great-grandson of Fereidun) systematically founded it to remain as family monument.^[4] Also recognition by Greek historians goes back to the 6th century BC (Achaemenid dynasty) when they recorded it as Zadrakarta (Persian name Sadrakarta),^[5]

According to Arrian, this was the largest city of Hyrcania. The term signifies, " the yellow city "; and it was given to it from the great number of oranges, lemons, and other fruit trees which grew in the environs of that city. Hence it is by D'Anville, Rochette, and other geographers, identified with Saru, which Pietro Della Valle says, in his Travels, signifies yellow. It is probable that Zadracarta and Saru are the same with the Syringis of Polybius, taken from Arsaces ii. by Antiochus the Great, in his fruitless attempt to reunite the revolted provinces of Hyrcania and Parthia to the Syrian crown. Han way, who visited Saru a. d. 1734, mentions four ancient Magian temples as still standing, built in the form of rotundas, each thirty feet in diameter, and near 120 in height. But Sir W. Ouseley, who was there in 1811, has pronounced these to be masses of brick masonry of the Mohammedan age. One of them only is now standing, the others having been overturned by an earthquake. This and other remains of similar buildings, bear the names of Firedoon, Salm, Toor, and other mystic personages, M^hose celebrity had been established about 2000 years anterior to their erection. One of them Avas called the tomb of Kaus, and was supposed to contain the ashes of Cyrus the Great. Sir William Ouseley thinks it was that of Kabus, or Kaus, the son of Washmakin, who governed Mazanderan in the fourth century of the Hejira. It was at Saru that the ashes of the youthful hero, Sohraub, were deposited by his father, Roostum, after he had unwittingly slain him in single combat. Saru is celebrated for its abundance of gardens, which emit a pleasing fragrance in the vernal and summer months. Oriental hyperbole declares, that the gates of paradise derive sweetness from the air of Saru, and the flowers of Eden their fragrance from its soil. The city was again a regional capital in the Sassanid dynasty.^[6

Capital of Tabaristan local rulers

In the seventh century, Farrukhan, the Great of the Dabuyid dynasty reconstructed the city, and because his son's name was "Sarouyeh", he called it by this name. Sari once again became the capital of Tabaristan during that century (previously the capital was Amol).

After invasions by the inheritors of Mongols, Timur the Lame of Uzbeks, Turcoman, and Tatars the city lost its high status and was periodically burnt to ashes.

Integration into the national administration

Because Shah Abbas I's mother was from Behshahr (Ashraf), he merged Mazandaran into his empire, and founded Farahabad as his alternate capital of Persia in the north of the city and created the gardens in Ashrafi.
After the Safavid dynasty, there is no evidence of any notable events in Sari.

 Former Capital of Iran

On 21 March 1782, Agha Mohammad Shah proclaimed Sari as his imperial capital. Sari was the site of local wars in those years, which led to the transfer of the capital from Sari to Tehran by Fath Ali Shah.

 Early 20th century

Boasting of developments found after the Qajar dynasty, Reza Shah Pahlavi systematically changed Sari; as Sari Train Station, Most of the streets and Governmental buildings date from that era. During World War II the Soviet army occupied the city, but left it after the war.

About Sari

The Clock Tower, in the Clock Square (Meydan-e-Sa'at) located in downtown Sari, attracts many visitors and has become its most famous landmark. Sari also contains the tombs of the Muslim leaders Yahya and Zayn Al-Abedin, Emamzade-ye Abbas, and Shazdeh Hussein from the 15th century

ادامه در .... http://en.wikipedia.org/wiki/Sari,_Iran

جاذبه های گردشگری و دیدنی بابل

جاذبه های گردشگری و دیدنی بابل :

-پارک جنگلی نمونه گردشگری طبیعت بابلکنار شهرداری بابل

پارک جنگلی 716 هکتاری طبیعت بابلکنار شهرداری بابل بعلت برخورداری از سه رشته بال پیوسته در سه طرف رودخانه ای به نام کلارده با جهت شرقی ، غربی که محدوده پارک را به دو قسمت مساوی در دو جهت شمالی و جنوبی تقسیم مینماید با داشتن آبی گوارا و زلال که تقریبا در تمام سال نیز جاری میباشد و وجود چند قله در ضلع شمالی که پارک را مشرف به زمین های شالیزاری ، باغات و مزارع و دشتهای اطراف و شهرهای قائمشهر و بابل مینماید .

-منطقه گردشگری و ییلاقی شیخ موسی

-مناطق جنگلی بندپی

-تپه چهارفصل رجه صورت (که در خاورمیانه بی نظیر است )

-منطقه جنگلی لفور

-پارک نوشیروانی :این پارک که در مسیر جاده بابل به بابلسر (دریای خزر) واقع است باامکانات و جاذبه های تفریحی همراه با بزرگترین شهربازی استان مازندران در اغلب اوقات سال پذیرای مهمانان و گردشگران میباشد .وسعت این پارک 7هکتار میباشد .

پارک شهید شکری :

 این پارک که درمسیر خیابان طالقانی بابل محور تهران –آمل – مشهد مقدس قراردارد باامکانات  لازم درطول سال بویژه ایام تابستان پذیرای مسافران و گردشگرا ن میباشد .

فهرست مهمترین اماکن مذهبی شهربابل :

1-  مسجد جامع

2-  مقبره و مسجد سعیدالعلماء

3-  مقبره حاج ملا محمد بن مهدی اشرفی و مقبره میرزا محمود رئیس

4-  مسجد چهارسوق

5-  مسجد چال (مسجد حاجی میزابابا)

6-  مسجدزرگرمحله

7-  تکیه زرگرمحله

8-  کیجاتکیه

9-  مسجد ومدرسه میرزا شفیع صداعظم

10-                     مرقد بی بی آسیه خاتون

11-                     مسجدمولانا

12-                     مدرسه و مسجد کاظم بیگ

13-                     مقبره متصل به بنای مسجد کاظم بیگ

14-                     تکیه و مسجد مراد بیگ

15-                     مقبره بیکائی ها

16-                     مسجد حاج خان بیگ

17-                     تکیه باقرناظر

18-                     مقبره سید زین العابدین

19-                     مسجد محله طوق داربن

20-                     امامزاده مالک و محسن

21-                     بارگاه سید جلال

22-                     مسجد وتکیه سیدجلال

23-                     ارباب تکیه

24-                     امامزاده قاسم (ع)

25-                     مقبره قرشی

26-                     مسجد پیرعلم

27-                     تکیه پیرعلم

28-                     مسجد گلشن

29-                     مسجد و تکیه پنجشنبه بازار

30-                     تکیه اوجابن

31-                     مسجد بی سرتکیه

32-                     مسجد محدثین

33-                     مقبره ملانصیرا

34-                    مسجد قهارقلی خان

35-                     مسجد چاله زمین

36-                     امامزاده عبدالله

37-                     مقبره شهدا

38-                     هفت تن

39-                     درویش تاج الدین

40-                     امازاده یحیی(ع)

41-                     مسجدضرابی

42-                     مرقد عبدالمعصوم (ع)

43-                     مسجد نقیب کلا

44-                     درویش علم بازی

45-                     مسجد علامه حائری

46-                     حسینیه المهدی

47-                     مسجد امام جعفر صادق (ع)

 

کاروانسرا:

بابل بعنوان یک مرکز تجاری که دارای کارونسراها و دکان های معتبر بوده است ، توجه ناصرالدین شاه رادر 1292 ه.ق هنگامی که وی در حال انجام دومین سفر خودبه مازندران بود ، جلب کرده وی در سفرنامه خود نوشته است ،، شهربارفروش از بلاد معظمه مازندران و پرجمعیت و مرکز تجارت شده است ،وکاروانسرا دکاکین معتبره دارد ،،

تعدادی از کاروانسراهای معروف بابل :

1-کاروانسرای امین الملک

2-کاروانسرای معتمد (چهارسوق )

3-کاروانسرای حضرت (چهارسوق )

4-کاروانسرای سه راه چال ( چهارسوق )

5-کاروانسرای قیصریه ( چهارسوق )

6-کاروانسرای حاج محمد حسن (در محله بازار)

7- کاروانسرای ارس(در محله بازار)

8-کاروانسرای حاجی علیرضا بلورچی(در محله بازار اول چهارراه شهدا)

9- کاروانسرای لعلی (در محله بیسر تکیه که بخش عمده آن تخریب شد )

10- کاروانسرای حاج علی اکبر سبزعلیان(شهدا)

11- کاروانسرای شهمیری(نزدیک سه راه مسجد جامع )

12-کاروانسرای حاج محمدعلی ایمانی (در محله سه راه فرهنگ )

13- کاروانسرای داداشپور(سه راه فرهنگ )

14- کاروانسرای پلنگ (سبزه میدان )

15- کاروانسرای مفتخرالممالک(شهریارپور فعلی)

آستانه امامزاده قاسم :

بنای امامزاده قاسم که از آثار قرن نهم هجری است  در محله آستانه بابل قرار دارد . در سابق به آن کلاج مشهد می گفته اند . ژاک دومرگان ضمن این که از کلاغ مسجد نام می برد مینویسد : آستانه نیز نیزاری بوده است که آب آن را فرا داشت .

این محل مدفن امامزاده  قاسم بن موسی کاظم (ع) و برادرش حمزه میباشد .

بنای مقبره طرح هشت ضلعی دارد و گنبدی هرمی شکل با قاعده هشت ضلعی بر روی آن قرار دارد .

دو در ورودی دو لنگه در آن قرار دارد که اولی فلزی (نقره ای ) و دومی از چوب است که از شاهکارهای قرن نهم هجری است .

صندوق چوبی نفیسی در میانه صحن قرار دارد که در 888 ه به دست استاد احمد نجار ساروی ساخته شده است .

مقبره سلطان محمد طاهر:

این بقعه منسوب به سلطان محمد طاهر ، یکی از فرزندان امام موسی کاظم (ع) است که بر روی سنگ قبر تاریخ 875 هجری قمری نوشته است .

این بقعه در جاده بابل-کیاکلا قرار دارد .

مقبره درویش فخرالدین :   

مقبره منسوب به درویش فخرالدین است وتاریخ 833 هجری در آن نوشته شده است .در محله موزیرج (ابتدای جاده بابل به آمل ) قرار دارد .

مقبره سعیدالعلما :

در ضلع جنوبی بازار روز مسجد جامع قرار دارد . سعیدالعلما معاصر محمد شاه و ناصرالدین شاه بود و درقلع و قمع ملا حسین بشرویه و بابیان قلعه طبرسی نقش عمده ای داشت .

هفت تن :

در 2 کیلومتری جنوب غربی بابل در اراضی علمدار قرار دارد . ظاهرا این محل گورهای هفت پسر ویشتاسب جلالی است  که در جنگ با میرکمال الدین بن میرقوام الدین کشته شدند .

موزه بابل :

ساختمان قدیمی  شهرداری بابل متعلق به زمان پهلوی اول که درسال 1382 بعنوان اولین موزه در استان مازندران توسط سازمان میراث فرهنگی افتتاح گردید .

مسجد کاظم بیک:

این مسجد در محله سرحمام بابل قرار دارد که در سال 1092 ه.ق توسط کاظم بیگ ساخته گردید .

مسجد محدثین:

در 1136 توسط ملا نصیرا ساخته شدو مقبره وی نیز در آن قرار دارد  و در پشت طوق داربن بابل واقع است . این مسجد را جمکران ثانی نیز نامیده اند .

کاخ شاه در بحرارم (دریاچه نیلوفرهای آبی ):

در جنوب بابل دریاچه ای وجود داشت که وسعت آن شامل دزرک چال (زمین فوتبال ، پارک و در ادامه حول دایره ای به مرکز محل دانشکده پزشکی کنونی بود .در میان این دریاچه جزیره ای بود . شاه عباس اول صفوی در آن با غ و قصری بنا کرد ، فتحعلی شاه آن را بحرارم نامید .

در اواخر دوره قاجار آب دریاچه کاهش یافت و به تدریج تبدیل به باتلاق شد . در 1310  شمسی به دستور رضاشاه بقیه بخش های دریاچه خشک و هموار شد و در باغ کاخی دو طبقه بنا شد .

پل محمد حسن خان :

بیهقی از پلی چوبی برروی بابلرود که مسعود غزنوی در لشکرکشی اش به مازندران از آن به سختی گذشت ، یاد میکند .

این پل که 140 متر درازا و 30/5  تا 6 متر پهنا و هشت متر ارتفاع دارد و از هشت چشمه (طاق) تشکیل شده است در سال 1146 به دستور محمدحسن خان با صرف دوازده هزار تومان پل باشکوهی بر سر راه قدیم بارفروش به آمل بنا شد که تا امروز همچنان بار ترافیکی از آن عبور میکند . این پل زیبا از دوردست به عقاب نشسته ای میماند .

برج دیدبانی :

متصل به قصرشاه سابق ثبت شده میراث فرهنگی

حمام میرزا یوسف :

این حمام در زمان حکومت فتح علی شاه توسط میرزا یوسف در 1217 قمری ساخته شد . این حمام از بزرگترین حمام های شمال کشور است با سر بنیه و رختکن بزرگ که هنوز هم پابرجاست .

این حمام در کوچه باریکی بین خیابان بازار چهارسو و میدان سرحمام واقع است .

مراکز خرید :

بازار روزبزرگ بابل

بازار بزرگ شهریار

مجتمع عطرزیستان

بازار رضا(ع)

بازاررضوان

پاساژ بزرگ

---

تصاویر از شهرستان رامسر

 

آبشار جواهر ده

جواهر ده

قلعه ماركوه

كاخ مرمر

كاخ مرمر

هتل قديم رامسر

آبهاي معدنی رامسـر

قلعه بند

جنگل دالخانی

راه های استان مازندران

راههاي آسفالته : علاوه بر شبكه اصلي كه به صورت طولي در مسير شرقي – غربي استقرار يافته، ساير شبكه هاي اصلي بصورت عرضي ( شمالي جنوبي ) مازندران را از طريق  سه راه ارتباطي تهران : هراز، چالوس و فيروزكوه ; و از محورهاي ارتباطي ديگر به استانهاي گلستان ،سمنان، خراسان و گيلان پيوند می دهد. احداث و راه اندازي آزاد راه تهران شمال با فاصله دسترسي  5/1 ساعت (120 كيلومتر) از طرحهاي محوري و استراتژيك كلان شهر ( تهران – مازندران ) خواهد بود. تراكم راهها در سالهای اخير استان 2/2 كيلومتر و راههاي فرعي 9/6 كيلومتر در يكصد كيلومتر مربع است. راههاي اصلي و فرعي ( درجه يك ) كه معمولاً در مناطق جلگه اي و بعضاً كوهستاني وجود دارد از كيفيت نسبتا مطلوب و داراي مشخصه هاي فني و هندسي مناسبي هستند. از مجموع 7503 كيلومتر راه استان ، 2475 كيلومتر آسفالته و 3510 كيلومتر شوسه و 1518 كيلومتر شني مي باشد.

ارتباط ريلي : راه آهن ، مازندران را به تهران و استان گلستان متصل مي سازد. اين خط با 23 دستگاه ، 292 كيلومتر طول دارد. مسافر جابه جا شده استان در سال های اخير نزديك به 370 هزار نفر ( 8/3 % كشور ) ، اما حجم كالاي تخليه و بارگيري شده بيش از  5/1 ميليون تن در سال ( 5/6 % كشور ) مي باشد. در اولويت برنامه هاي حمل و نقل ريلي  مازندران تا ظرفيت بالقوه چهار ( 4 ) ميليون تن بار قابل افزايش مي باشد. حمل کالاهاي ترانزيتي مواد نفتي و ذغال سنگ از طریق راه آهن صورت میگیرد. با توجه به گسترش آتی ظرفيت بندر اميرآباد بهشهر تا 10 ميليون تن و توسعه گردشگري ، ضرورت احداث خط آهن جديد شمال – تهران و گيلان – مازندران در طول ساحل در آينده اجتناب ناپذير خواهد بود كه نياز به سرمايه گذاري داخلی و خارجي در اين بخش مي باشد.

ارتباط هوایی : با محور قرار گرفتن صنعت گردشگری در توسعه مازندران به لحاظ موقعیت جغرافیایی و برخورداری ازمواهب طبیعی ، حجم بالای مسافرت استان در مقایسه با سایر مناطق کشور ، ارتباط هوایی نيز گسترش می یابد مازندران داراي 3 فرودگاه ساري ( بين المللي ) در شرق (استان)، نوشهر  و رامسر در غرب استان است.

ارتباط دريايي : در اوايل قرن سيزده هجري شمسي نيمي از تجارت ايران از طریق درياي مازندران انجام مي شد كه اين مهم در طول زمان به شدت كاهش يافته ولی در سالهاي اخير رو به افزايش است. مازندران در زمينه حمل و نقل دريايي با وجود همجواري با كشورهاي آسياي ميانه و قفقاز و برخورداري از 338 كيلومتر نوار  ساحلي از 5 بندر شامل بنادر ( تجاري مسافری) نوشهر و اسكله ( نفتي ) نكاء‌ ، بنادر ماهيگيري شهر بابلسر و چند منظوره فريدونكنار ( بابلسر ) و به ويژه مجتمع بزرگ بندري و منطقه ويژه امير آباد  بهشهربر خوردار است. منطقه ويژه اقتصادي و مجتمع تازه تاُسيس بندر امير آباد با ظرفيت بارگيري و تخليه 4 ميليون تن در سال ( و رو به گسترش تا 10 ميليون تن ) بزرگترين بنادر كشور محسوب مي گردد که فصل جديدي را در حمل و نقل دريايي بين المللي ايران از طريق استان مازندران و كشورهاي آسياي ميانه و حاشيه درياي خزر  با ظرفيت 7 (و رو به افزايش تا 15) ميليون تن را ایجاد کرده است. در عين حال ،  مازندران در ترانزيت كالا و مواد نفتي و سوآپ ( مواد نفتي ) استان نقش ممتازي در کشور دارد.

 

از مهمترين قابليت هاي بخش حمل و نقل دریایی مي توان به موارد زير اشاره كرد:
   (1) برخورداري از موقعيت استراتژيك منطقه اي، ملی و جهانی

(2) مجتمع بندري امير آباد و منطقه ويژه اقتصادي و اتصال به شبكه راه آهن سراسري.

(3) برخورداري از استانداردهاي بين المللي در فرودگاه ساري و امکان برقراري ارتباط منطقه اي،

(4) وجود بنادر فعال با استاندارد هاي جهانی ( ايمني ) با ظرفيت 7 ميليون تن (قابل افزايش تا 15 ميليون تن)

(5) وجود تأسيسات  زيربنائي، و  توپوگرافي مناسب ( خصوصاً در سواحل دريا ) و  نزديكي بازارهاي  منطقه اي

(6) ارتباط درياي خزر از طريق ولگا با درياي سياه و مديترانه كه نقش تجاري صنعتي منطقه را مضاعف مي نمايد.

(7) موقعيت ممتاز منطقه  ويژه اقتصادي و مجتمع  بندري امير آباد  بهشهر جهت  سرمايه گذاري و تحرك اقتصادي

گمركات استان : اداره كل گمركات ( و همچنين بنادر و كشتيراني)مازندران در نوشهر در كنار ساحل دريا مستقر است علاوه بر اين ، ادارات گمرك شهر ساري ، فرودگاه دشت ناز ساري ، بندر اميرآباد بهشهر فعال می باشند.

زیرساخت های جذب گردشگر در مازندران فراهم نیست

زیرساخت های جذب گردشگر در مازندران فراهم نیست

جویبار - خبرگزاری مهر: فرماندار جویبار از فراهم نبودن زیرساخت لازم برای جذب گردشگر در استان خبر داد.

به گزارش خبرنگار مهر، امید نیک نژاد شامگاه شنبه در مراسم افتتاح نمادین طرح سالم سازی دریا مازندران پایلوت ساحل چپکرود اظهارداشت: باید بدنبال استقرار زیرساخت مناسب برای جذب گردشگر در مازندران باشیم.

وی گفت: با اعتبار استانی و شهرستانی نمی توان زیرساختهای خاص برای استفاده خانواده ها و مسافران فراهم کنیم.

وی افزود: باید سواحل دریا برای استفاده و حضورمومنان و متدینین فراهم باشد. ملت باید ظواهر اسلامی را در سواحل دریا حفظ کنند.

امام جمعه جویبار از نبود متولی و مدیریت صحیح در ساحل دریا انتقاد کرد و از آن به عنوان مشکل و دغدغه جدی نام برد.

حجت الاسلام محمد اسماعیل قلی پور تصریح کرد: مسئولیت در نظام جمهوری اسلامی نماد خدمتگزاری بوده که بالاترین پاداش عمل خدمت به مردم است.

وی اظهارداشت: با اجرای طرح سالم سازی دریا شاهد ایجاد بستری مناسب برای خدمتگزاری باشیم.

طول نوار ساحلی دریای مازندران، 338 کیلومتر است.

تصاویر از شهرستان تنکابن

آبشار فرهاد جوی

نیادره

پل چشمه کیله

عمـارت شهرداری تنکابن

منطقه دو هزار

غار تنکابن

پل قلعه گردن تنکابن

نیاسـر

تصاویر از شهرستان بابلسر

پل فلزی

دریای بابلســـر

مرد شنی در بابلسـر

امامزاده ابراهیم(مشهد سـر)
دشتی در بابلسـر

تصاویر از شهرستان آمل

قله دماوند

منطقه هراز(آبریز ماهی خاورمیانه)

آبشار شاهاندشت

آتشكده (داخل شهر قدیم)

پل دوازده چشـمه

آبشار کوه اره دریوک

غار گل زرد آمل

غ

آبشار یخی آمل

امامزاده ابراهيم

امامزاده قاسم

غار و دخمه های سنگی پل مون - کافر کلی

بقعه هفت تنان



امامزاده محمد قريشی

برج و قبر گبری ها

پل معلق

پل سنگی پلور

دریاچه پارک طلایی آمل

پلمون

قله و کوه دوبرار لاسم

کتیبه شکل شاه

مسجد جامع آمل

قلعه ملک بهمن

کاروانسرای تنگه سفید

كاروانسرای گــمبوج پلور

امامزاده هـاشم هراز

عمارت و آرامگاه مير بزرگ

تخت فریدون

برج های آرامگاهی هشتل (برج هشتل)

آرامگاه سید ميرحيدر آملی

عمارت اربابی

قلعه فرنگیس (الیسمتان)

حمام شاه عباسی آبگرم لاریجان

ناصر الحق بالحق

برج آرامگاهی ناصرالحق کبیر (سردار شیعه در جهان)

سد لار آمل

حرم سـرا- امامزاده عبدالله-میدان تاریخی

آرامگاه خواجه عبدالله نامدار کفشگر

مناره قدیمیترین خانقاه ایران-مسجد امام حسن عسگری

رود هـراز

برج بیامه سی شاهاندشت

مسجد و خانقاه آقا عباس



راه ساسانی آمل-ری (بند بریده)

تصاویر از شهرستان ساری

سد سليمان تنگه

حمام شاه عباسی

کاخ فرح آباد








منطقه پارك جنگلي شهيد زارع



آب معدنی سورت


صالح مرزرود



خانه فاضلی



فرح آباد






خانه كلبادی



امامزاده يحيی



آب انبار ميرزا مهدی



آب انبار نو

پل تجن

پل جهان نما

آستانه امامزاده پهنه کلا

حمام وزيری

میدان و برج پا ساعت

برج رسکــت

 

برج سلطان زین العابدین آملی

امامزاده عباس

فرودگاه دشت ناز ساری

تصاویر از شهرستان چالوس

تخت سلیمان علم کوه


عمارت شاه چشمه



كاخ چايخوران چالوس

 


تله کابین

دریاچه ولشت


هتل هایت

هریجان چالوس

تصاویر از شهرستان نوشهر

سد خاکی آویدر

بندر نوشــهر

امامزاده جعفر ليگوش


دبير صالحاني

دبير صالحانی


درويش رستم



درويش شهر اگيم



كدير


كندلوس

سیسنگان

كندلوس

هزار خال كجور

امامزاده طاهر مطهر نوشهر
 






دیو چشمه

تصاویر از شهرستان بهشهر

منطقه آبشار سنگ نو

منطقه تاریخی يانه سر هزار جريب

عباس آباد

باغ شاه(عمارت و پارک ملت)


باغ شاه


بقعه كوهستان



بقعه كوهستان


غار هوتو



خانه احمد علي خان جريبي



کاخ صفی آباد



سفيد چاه

چشمه عمارت


باستان سرای گوهر تپه

تصاویر از شهرستان سوادکوه

اسپهبد خورشيد


پل سفيد


پل شاهپور

 

پل شيرگاه
 

شاهبالو زاهد
 

كاروان سرای گدوک


كليسای سرخ آباد

سه خط طلا

منطقه ورسك

برج لاجــیم سوادکوه مازندران

شورمست

برج دیدبانی

پل ورسک (قدیمی ترین پل راه آهن ایران)

تصاویر از شهرستان قائمشهر

زرين نوا

زرين نوا

میدان مرکز شهر

درياچه تلار

 

پارك تلار

ساخــتمان شهرداری(شاهی)

پل شاهپور
پایین لمـــوک

تصاویر از شهرستان نور

قلعه پولاد

پل خشتي

پل خشتي

 

تكيه تاكر

 

جمشيد كيا سلطان

 

حمام كاظم بيگ

 

خانه نيما و  اطرافش

آرامگاه شاه بالو زاهد آملی

امامزاده سلطان احمد

سيد علي كيا سلطان

جاده كندلوس

آبشار آب پری

تصاویر از شهرستان نکـا

امامزاده اطرب







غار كميشان

تصاویر از شهرستان بابل

کاخ سلطنتی بابل

بوستان پارک نوشیروانی

سقا نفار شياده 

آقاجان نسب



امامزاده قاسم



درويش علم بازي



برج ديده بانی بابل



پل محمد حسن خان



تكيه مقربكلا



شهر آشوب

موزه گنجینه بابل

مسجد محدثین

مسجد مولانا بابل

برج آرامگاهی مقبره درویش

خانه سنگ پل

پارک چوبی


مسجد بازار حصیرفروشان

آبشار دریوک

آبشارهای لاسم

آبشارهای لاسم آمل-لاریجان E09 52 N48 35 لاسم یکی از جالب ترین ییلاقات منطقه لاریجان است. این منطقه حدود پنج کیلومتر بالاتر از پلور از قسمت شرق جاده هراز جدا می شود و یک مسیر فرعی بیست کیلومتری شما را به لاسم می رساند. ادامه این مسیر به روستای سله بن و جاده فیروزکوه منتهی می شود….

آبشارهای لاسم آمل-لاریجان E09 52 N48 35 لاسم یکی از جالب ترین ییلاقات منطقه لاریجان است. این منطقه حدود پنج کیلومتر بالاتر از پلور از قسمت شرق جاده هراز جدا می شود و یک مسیر فرعی بیست کیلومتری شما را به لاسم می رساند. ادامه این مسیر به روستای سله بن و جاده فیروزکوه منتهی می شود. در این مسیر، طبیعت روستاهای لاسم و وزنا بسیار زیباست. لاسم از آبشارهای متعدد پر شده که از مهمترین آنها، آبشار آب مراد و آبشار انگمار را می توان نام برد. زمین های وسیع و کشتزارهای گندم و جو، لاسم را در بین روستاهای این منطقه متمایز کرده است. چشمه پرآب لاسم هم در کنار تخته سنگی بزرگ بنام تخت شاه، بر زیبایی منطقه افزوده است. رودخانه لاسم به طول ۲۱ کیلومتر از دامنه شمالی کوه قره داغ سرچشمه گرفته و ضمن عبور از کنار روستای لاسم و حرکت به سمت پلور، به رود هراز می ریزد. در ادامه مسیر لاسم و در محدوده روستاهای ارجمند و لزوز نیز آبشارهای فصلی و دایمی بسیاری در دامنه کوه ها و امتداد رودخانه های منطقه دیده می شوند که احتیاج به تفحص بیشتری دارند. قله زیبای میشینه مرگ نیز در این منطقه واقع شده و در مسیر صعود به آن، دره های سنگلاخی و آبشارهای فراوانی گزارش شده است.

از سایت بیابنهای ایران

آبشار شیخ علی خان زیار

آبشار زیار (آب شیخ علی خان): این آبشار در آمل و در روستای زیار قرار دارد.این آبشار نام خود را از رود زیار گرفته است و حدود 40 متر ارتفاع دارد . مناظر سرسبز و کوهستانی و چمنزارهای زیبای اطراف و حواشی آن ، از این آبشار عنصر ممتاز طبیعی – جهانگردی پدید آورده اند.آبشار روان و زیبا که بالای هر صخره و سنگی روانه می شود.

غار دانیال (چاری)

موقعیت :  مازندران، سلمانشهر (متل قو)، روستای دانیال

نوع غار : کشف شده نام (های) غار : دانیال - کرد کوی - گرده کوه - چاری  Dāniāl : نام فارسی غار بصورت لاتین معنی نام (وجه تسمیه) : نام نزدیک ترین روستا به غار  36˚ 39' 6.07" : (N)  عرض جغرافیایی دهانه غار  51˚ 10' 8.46" : (E)  طول جغرافیایی دهانه غار ارتفاع دهانه اصلی از سطح دریا : 160 متر  Garmin GPSMAP 62S : نوع جی پی اس تعداد دهانه غار : 1 دهانه استان : مازندران نزدیکترین شهر : سلمانشهر - متل قو سابق نزدیکترین روستا : دانیال نشانی محل غار : انتهای روستا قبل شیب جاده فرعی دست چپ را داخل شده و تا آخرین ویلا مسیر را ادامه می دهیم. از اینجا از ماشین پیاده شده و از رودخانه ای که در پایین مشاهده می گردد عبور کرده و از سمت چپ رودخانه مسیر رودخانه را تا دومین انشعاب ادامه می دهیم. پس از رسیدن به دومین انشعاب مسیر سمت چپ را به سمت بالا تا زیر دیواره ای سفید رنگ ادامه می دهیم. دهانه غار رو به شمال غربی بوده و درست در زیر این دیواره قرار دارد طول غار : 2158 متر عمق غار : 74.2 متر توضیحاتی درباره نوع غار : دومین غار بزرگ رودخانه ای ایران بعد از غار قوری قلعه پاوه در کرمانشاه می باشد. دمای داخلی آن در طول سال تقریبا یکسان می باشد. جریان رودخانه از ابتدای ورود به غار تا بخش انتهایی وجود دارد که از بهم پیوستن چندین جوی و چشمه بوجود می آید. عمق این جریان در بخشهای مختلف غار متغیر می باشد ولی بطور کلی از یک متر تجاوز نمی کند. البته چندین گذرگاه و بخش در این غار وجود دارد که در هنگام بارندگی عمق آنها بالا آمده و گذر از آنها تقریبا غیر ممکن می شود شرحی از پیمایش و ابزار مورد نیاز : کلاه ایمنی، لباس مناسب (ترجیحا یکسره)، هر نفر 2 عدد هد لامپ + باتری اضافه، چکمه یا کفش مناسب جهت حرکت در آب، دستکش کار. لباس و لباس زیر اضافی + جوراب خشک جهت تعویض بعد از برنامه. پیمایش این غار نیاز به ابزار فنی غارنوردی و حتی علایم رد زنی ندارد. جریان رودخانه بجز در چند قسمت محدود بهترین نشانه جهت پیمایش غار می باشد. جانداران داخل غار : زندگی جانوری آن محدود به پشه، خفاش و آبزیان محدودی از جمله قورباغه و خرچنگ می باشد توصیف سختی غار برای پیمایش : نسبتا ساده در بعضی مواقع درگیری با سنگ توضیحات دیگر : آب داخل غار از چند چشمه كوچك كه از شعب مختلف آن سرچشمه مي‌گيرد تامين مي‌شود و كاملا زلال و از نظر محلولات داراي درصد پاييني بوده و آن را قابل شرب مي‌كند. دماي هواي داخل غار حدود 23 درجه سانتيگراد و دماي آب چيزي در حدود 17 درجه است كه اين دما در تمامي طول سال تقريبا ثابت است كه همين ثابت بودن اجازه مي‌دهد اين غار در تمامي فصول سال حتي فصل زمستان قابل ديدار باشد اما توصيه مي‌شود براي تماشاي اين غار از فصول گرم به دليل بالا بودن دما در خارج از غار و خيس بودن كل لباسها استفاده شود. زمان لازم براي پیمایش كامل غار براي يك تيم كوچك و سريع سه‌ و‌ نيم ساعت و براي يك تيم متوسط بين پنج تا هفت ساعت است.